Ալիևի հիտլերյան թեզերն ու Ամասիայի միջադեպը Ինչպե՞ս է իշխանությունը բացում դռները թշնամու առաջ

Փոդքասթի ընթացքում հնչած հիմնական թեզն այն էր, որ Հայաստանի իշխանությունների վարած քաղաքականությունը հանգեցրել է մի իրավիճակի, երբ թշնամին իրեն ավելի ազատ է զգում մեր երկրում, քան սեփական քաղաքացին։ Սրա վառ ապացույցն Ամասիայի դեպքերն են. մինչ արցախահայությունը բռնի տեղահանվում էր իր տներից, #ադրբեջանցիներ ը, իբրև թե իրենց նախկին գերեզմաններին այցելելու պատրվակով, ազատորեն մուտք են գործել Շիրակի մարզ, ծաղիկներ դրել ու անարգել հեռացել։ Սա դիտարկվում է որպես բացահայտ հակահայկական քայլ, քանի որ որևէ հայ այսօր չի կարող նույնիսկ մոտենալ Շուշիին կամ Արցախի իր պապական տանը։

Զուգահեռաբար անդրադարձ է կատարվել Բաքվի բանտերում գտնվող Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարությանը։ Ալիևի վերջին հայտարարությունները, որտեղ նա Արցախի պաշտոնյաներին համեմատում է նացիստական Հիտլերի աշխատակազմի հետ, որակվել են որպես լկտի սուտ և շինծու դատավարությունների արդարացում։ Հատուկ շեշտվել է Ռուբեն Վարդանյանի նկատմամբ ադրբեջանական ատելությունը, քանի որ նա միջազգային հարթակներում Արցախի ձայնն էր, և ի տարբերություն Նիկոլ Փաշինյանի, ով Արցախն անվանեց «թոկ մեր վզին», Վարդանյանը բանտում էլ չի դավաճանում իր սկզբունքներին։

Քննարկվել է նաև ներքաղաքական շանտաժը՝ ի դեմս Գևորգ Պապոյանի այն թեզի, թե առանց իրենց իշխանության խաղաղություն չի լինի։ Սա, Փաշինյանի վերջին ԱՄՆ այցի և Վենսի հետ հնարավոր հարաբերությունների ֆոնին, դիտարկվում է որպես ժողովրդին վախեցնելու և սեփական ձախողումները քողարկելու փորձ։ Միևնույն ժամանակ, Ադրբեջանում ցուցարարների նկատմամբ կիրառվող բռնությունները ևս մեկ անգամ փաստում են այն բռնապետական միջավայրը, որտեղ հայտնվել են մեր հայրենակիցները։

___________________________

Էդմոն Մարուքյանը և Կարպիս Փաշոյանը Պլատֆորմ փոդքասթի շրջանակներում քննարկում են այն ճշմարտությունները, որոնք իրենց համոզմամբ օդ ու ջրի պես անհրաժեշտ են Հայաստանին և հայ ժողովրդին, ինչպես նաև քննարկում են Հայաստանի առաջ ծառացած մարտահրավերները։